Weer onderweg!!

He hoi!!

Zo weer een verslagje van mijn belevenissen.

Wendy, zeg maar tegen Bas dat ik hem heus wel een beetje mis hoor (en de rest van mijn kinderen natuurlijk ook!!). Ik zit nou bijna op de tijd die ik toen in Ghana door heb gebracht, dus het zal inderdaad wel raar zijn dat je vrijwillig NOG langer van huis kunt zijn :p. Het scheelt dat ik het hier nog steeds erg naar mijn zin heb, dus veel moeite kost het niet. Maar het verlangen naar de simpele dingen die je thuis hebt (gewoon even over straat fietsen of een wijntje drinken bij de Boesjer ;)), zijn er wel hoor. En die komen op de raarste momenten boven. Maar dan ben ik tegelijkertijd ook zo dankbaar dat ik het allemaal mee mag maken en dat ik zo’n geweldige achterban heb die mij blijft volgen! Super bedankt!

En Moniek, tuurlijk mis ik Marieke wel, maar er is een tijd van komen en gaan. We moesten zo wie zo een keer opsplitsen, omdat onze reizen toch anders zouden lopen. En dan kan je het beter op een hoogtepunt doen, dan doorgaan totdat je elkaar helemaal moe bent. (Ik weet niet of dat moment ooit zou zijn gekomen, maar ja, ik moet toch iets lullen om mijn kantje vol te krijgen :p.) Maar ik merk wel dat ik me eerder verveel. Vooral ’s avonds… Dat alleen kaarten heb ik toch niet meer zo in de vingers als vroeger :p. Misschien moet ik het eens met Monopoly proberen ;).
Maare, ik mis jouw meer, want jou heb ik langer niet gezien! Haha… Ik heb eerlijk gezegd wel lam gegeten ja. Ik vind het altijd wel raar om voor te stellen dat je zo’n schattig beestje aan het eten bent. Nou ik denk dat je hele speciale schapen in je wei hebt dan, want die schapen hier die roepen: Huuhrm… Welke taal die spreken weet ik niet, misschien weet jij wat je daar van kan maken??? :p

Maar ja, op naar de facts:
Donderdag en vrijdag heb ik even mijn zaakjes op orde gebracht en wat rustig aan gedaan (goh, dat heb ik die drie en een halve maand nog niet gedaan, nee). Zaterdag zijn Rene en ik ‘even’ naar het dorp geweest (80 km verder dus). Wat boodschappen gedaan en het tv-kastje gehaald, want Rene heeft nog steeds geen tv (tot op de dag van vandaag nog steeds niet, daarom wordt de stapel dvd’s steeds groter). Toen we terug op de boerderij kwamen, vroeg de manager (Andy) of we twee kudde koeien met kalveren wilden verplaatsen naar een andere wei. Huppa wij allebei een quad gepakt en we gingen op pad. Ik vertelde laatst toch dat ik blij was dat we 130 mochten, nu was ik blij dat ik de 30 haalde :p. Maar het was gaaf. Alle twee de kuddes verplaatst en Rene heeft me ook nog de ‘wetlands’ laten zien (dus het systeem hoe ze hier land onder laten lopen om water te sparen voor de drogere tijden).

Toen we daar van terug kwamen zijn we met twee collega’s hout gaan zagen voor de kacheltjes. Het land hier ligt vol met omgevallen bomen (eucalyptusbomen oftewel gumtrees en deze zijn zeer geschikt als brandhout). Ze gaan regelmatig zo met zijn drieën zagen en bouwen dan naderhand een vuurtje met wat pilsjes en bla die bla… Omdat er maar 1 boom geschikt was voor te zagen (in twee anderen zaten bijennesten, dus die hebben ze maar in de fik gestoken), zaten we na zo’n 3 kwartier al bij een mooi vuurtje. Lekker wijntje erbij (ja ik ben nog steeds aan die goedkope troep, maar nu wel een erg lekkere gevonden ). Bedankt Marieke ;)!! Zonder jou had ik die niet gevonden. Heb nu maar twee pakken van 4 liter gekocht, waren in de aanbieding! Denk alleen dat het moeilijk wordt om ze dit jaar op te krijgen, want het gaat toch niet meer zo rappies as in Nederland… Haha…
Maar het was wel gezellig. Dan krijg je ook andere praat te horen dan alleen maar ‘mannenpraat’ die tijdens het werk wordt gedaan.

Op zondag en maandag weinig bijzonders gedaan en op dinsdag ben ik nog even terug gegaan om wat foto’s te knippen. Dan kunnen jullie je er ook wat meer bij voorstellen (en heb ik toch wel een waardevolle herinnering aan een aparte ervaring). Er staan dus ook wat foto’s van het huisje van Rene op. Op een gegeven moment hoorden we dichtbij geloei van koeien. Wij naar buiten, liep er een kudde koeien met kalveren de oprit op. Haha… die hadden de verkeerde afslag genomen.

Op woensdag ben ik weer verder gereden en ben ik naar de Naracoorte caves geweest. Hier in de buurt liggen heel veel caves en ze zijn allemaal even indrukwekkend om te zien.
Op donderdag ben ik naar Mount Gambier geweest. Dat plaatsje ligt bezaaid met kraters van vulkanen. Een aantal zijn nu meren geworden. ‘Blue Lake’ is de grootste en daar wordt het drinkwater voor het dorp vandaan gehaald. Het aparte aan het meer is dat het water in de winter (nu dus) donker grijs is en in de zomer binnen een paar dagen helder blauw kleurt. Niemand weet waar het precies door komt. Jammer alleen dat ik alleen maar de grijze versie kon zien.

Ook nog bij de Grampiens geweest. Een groot natuurpark. Wat ook weer grotendeels getroffen is door de overstromingen van begin dit jaar. Daardoor waren er een aantal wegen nog steeds gesloten en veel wandelpaden niet toegankelijk. Desondanks heb ik toch wat mooie dingetjes gezien en mijn benen even los kunnen schudden.

Ik ben nu muziek aan het luisteren en er kwam net een liedje voorbij met een mooie zin er in. Het is een rapliedje, dus eigenlijk het eerste wat dan bij me op komt is geweld en schelden. Maar juist omdat ik het niet verwachte, is het mooi om het tegengestelde te krijgen. Dus bij deze:

If you don’t believe, you don’t succeed. If you don’t apply, you don’t achieve.

Kijk maar wat je met de informatie doet ;). Fijne dag nog!

Knuffels van Ellen